aa	aarebaarg, laamp, kraant, wij waare
aau	gaauw, maauwe
aò	laòt mar, staò stil, maòltje, kaòrtje	Lijkt 'n beetje op de en in 't Franse pendule en enfer.
oa	laot, straot, slaope, waoter	Lijkt 'n beetje op de en in 't Franse prendre en vendredi
ee	reege, zeeje, meezenest
éé	réépe, téékene, klééd, vrééd.	Zoals de ee in 't Nederlandse meer.
ééu	schrééuwe, snééuw, lééuw
èè	blèète, gèère, wèèrd	Zoals de è in 't Franse mère. Vroeger werd dat ook gespeld als èi: blèite, gèire
eù	deùr, neùske, ij speùlt	Zoals de u in 't Nederlandse spul.
i		Alleen als korte klinker (stik, di, mi), m.u.v. de woorden die gewoon uit 't Nederlands komen (zoals bizon, individu).
òò	ròòke, stòòme, dòòs, òòns	Zoals in 't Nederlandse oor of in 't Franse onze.
ù	bùlleke, nùrk, kùrf, zùrg	Zoals oeu in 't Franse oeuf of hors d'oeuvre.
ùi	krùikske, bùikske	Zoals oeu in 't Franse oeuf of hors d'oeuvre.
e		D'n tòònloze e nie in enkelvoude. Da wul zegge: aarm, melk, wolf, zùrg, aarfst. Dus nie:arrem, mellek, wollef, zùrreg, aarefst. Mar wel in meervoude: aareme, melleke, willege, zùrrege.
h		Als beginletter niet spellen: aor, éét, iel, òòp, uis. In saomegestelde vorm motte 'n weglaotiensteke zette, zoas in raod'uis, òòg'eid.
j		Als deze een d in 't Nederlands vervangt: bloeje, broeje (bloeden, broeden). Dus nie in bloeie en broeie (bloeien, broeien).
overgangs- klanken		Aansluitend als eindklank: - wad òòr ik - z'emmen onger - ouwen olifaant - toen at da gebeurd is of als begin- of eindklank met apostrof: - ij doe g'et - me'n emme goej wéér - oe'w òòg is da?